Za oknami powoli czuć jesień więc i ogród stopniowo przygotowuje się do tej pory roku. Gdy przekwitły kolorowe letnie kwiaty załóżmy w nim wrzosowisko. Poranna kawa na werandzie czy popołudniowy relaks wśród takiego otoczenia, z pewnością będzie miłym momentem dnia. Spojrzenie na liliowo-różowe krzewinki być może przywiedzie na myśl letnie spacery po lesie, a może zwyczajnie – zauroczy swą niezwykłą urodą.

Wymagania glebowe i pielęgnacja wrzosu

Wrzos to zimotrwała roślina kwitnąca od sierpnia do października. Jest gatunkiem wymagającym. Ważne są nie tylko tak podstawowe kryteria, jak typ i odczyn gleby, dostęp do światła, ale również sąsiedztwo wokół którego planujemy posadzić te rośliny. Wrzos, Calluna vulgaris, wymaga odczynu zdecydowanie kwaśnego. Przy zakładaniu wrzosowiska użyjmy gleby piaszczystej. Zakładając wrzosowisko warto z przeznaczonego w tym celu miejsca wybrać około 20 cm wierzchniej warstwy gleby i zastąpić ją mieszanką ziemi, próchnicy i torfu. W swym naturalnym środowisku wrzos występuje w lasach sosnowych, żyjąc w symbiozie z grzybami – mikoryzie. Aby zapewnić prawidłowy wzrost wrzosu w naszym ogrodzie, wybierzmy się do lasu, by zebrać naturalne wrzosowe podłoże. Wystarczy niewielka ilość ziemi, by i na naszym wrzosowisku mogła zaistnieć ta symbioza.

Jak sadzić?

Wrzosy nie są zbyt towarzyskie, dlatego nie należy eksperymentować z sąsiedztwem dla tych krzewinek. Nasze ogrody ozdóbmy rabatami złożonymi z wrzosów i wrzośców. Oprócz sosen możemy także dodać inne gatunki, które także rosną na kwaśnych podłożach. Jest to bowiem warunek konieczny dla rozwoju wrzosu. Wybierzmy zatem – brzozy, magnolie, różaneczniki czy miskant. Zakładając wrzosowisko wiosną mamy pewność, że rośliny doskonale zaadaptują się do zimy i będą stanowiły zimową ozdobę ogrodu, ale dobór kolorów może przypominać raczej wyjmowanie piłeczki z maszyny losującej. Wrzosy sadzone jesienią mogą natomiast nie zdążyć się odpowiednio przyjąć na danym stanowisku i przez to nie przetrwać zimy.

Sadzenie wrzosów rozpocznijmy od uprzedniego wcześniejszego (około godzinę wcześniej) intensywnego podlania sadzonkami. Po wysadzeniu do ogrodu i zasypaniu roślin mieszanką ziemi, torfu i przekompostowanej kory, ponownie podlejmy. Sadząc kilka krzewinek pamiętajmy, że wrzos będzie się rozrastał, dlatego zostawmy każdej trochę miejsca. Wierzchnią warstwę podłoża pokryjmy korą sosnową, co zapewni nie tylko naturalny, leśny, wygląd naszemu wrzosowisku, ale także ochroni przed wyrastaniem nieatrakcyjnych chwastów.

Wrzosiec – Erica

Jest to gatunek z rodziny wrzosowatych, ale lekko odbiegający od wrzosu zarówno swym wyglądem, jak i wymaganiami. Wrzosiec ma bardziej intensywne kolory kwiatów i dłużej niż wrzos kwitnie. Również bujniej się krzewi. Wśród wrzośców występują także odmiany drzewiaste jak Erica arborea. Dorastający do 2 metrów wrzosiec potrzebuje jednak miejsca dobrze osłoniętego. Jako ciekawostkę, warto wspomnieć, że z drewna wrzośców drzewiastych produkuje się fajki. Wrzosiec to gatunek bardziej niż wrzos wrażliwy na niskiej temperatury, dlatego, choć kwitnie zimą, w wyjątkowo mroźne dni warto jest go okryć (np. gałęziami sosny).

Urok wrzosowatych

Wrzos znany jest przede wszystkim jako roślina lecznicza, pożądana w zielarstwie dzięki swym składnikom działającym przeciwzapalnie i uspokajająco. Jest też doskonałą rośliną miododajną. Kto choć raz spróbował miodu wrzosowego, przyzna zapewne, że jest to jedno z lepszych pszczelich dzieł. Jako roślina ozdobna, wrzos, podobnie jak wrzosiec, doskonale kontrastuje z monotonią ogrodowych zagajników sosnowych. Interesująco podkreśla też urok przydomowych skalniaków czy oczek wodnych. W przypadku tych ostatnich ważne jest by posadzić wrzos tak, by nie miał stałego dostępu do wody, co spowodowałoby gnicie tej rośliny.

Wrzos i wrzosiec warto wybrać jako rośliny balkonowe. Zimą, w glinianej donicy, albo w wiklinowym koszu naściennym, w połączeniu z np. kolorowo kwitnącymi bratkami, będą stanowiły bardzo atrakcyjną balkonową namiastkę sielskiego ogrodu.

Małgorzata Kijak

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: