We współczesnym świecie każda kobieta, która decyduje się pracować zawodowo musi stanąć przed trudnym zadaniem pogodzenia kariery z rolą matki i żony. Trudności w łączeniu pracy zawodowej z obowiązkami rodzinnymi w znacznym stopniu pomniejszają aktywność kobiet na rynku pracy, a ponadto mogą wpływać na ich decyzje związane z zamążpójściem czy też rodzeniem dzieci. Również stosunkowo sztywna organizacja czasu pracy, jak i brak wystarczającej opieki instytucjonalnej, przyczyniają się do powstawania barier w pogodzeniu roli kobiety – członka rodziny z rolą kobiety – pracownika.

Okres ciąży jest bardzo ważnym etapem w życia dziecka, ponieważ właśnie wtedy kształtuje i rozwija się jego ciało. Stan zdrowia matki jest niezwykle istotny dla zdrowia malucha przebywającego w jej brzuchu. Dlatego też nie bez znaczenia pozostaje fakt, jak dużo czasu ciężarna kobieta spędza w pracy. Praktycznie połowa pań świadczy usługi na rzecz pracodawcy aż do ostatniego miesiąca ciąży, podczas gdy co piąta przerywa pracę w siódmym, ósmym bądź dziewiątym miesiącu. Interesująca jest tendencja zgodnie z którą im wyższe wykształcenie tym później ciężarna przerywa pracę. Jest to po części związane z funkcjami jakie kobiety w wyższym wykształceniem pełnią w firmę i stanowiskami jakie zajmują. Obawiają się zapewne, że zbyt długa przerwa w pracy spowolni lub wręcz przerwie ich karierę. Najczęstszą przyczyną zaprzestawania pracy w okresie rozwoju płodu jest stan zdrowia lub też przejście na zwolnienie lekarskie, pozbawione uzasadnienia. Wbrew popularnej opinii, ze panie w ciąży nadużywają swego stanu do unikania pracy, tylko niewielka część z nich wykorzystuje całość przysługującego im zwolnienia, a prawie co trzecia, wcale z niego nie korzysta.

Istotną kwestią jest także urlop wychowawczy. Jak pokazują badania, im lepiej jest wykształcona kobieta tym charakteryzuje ją mniejsza skłonność do korzystania z tego uprawnienia. Natomiast, im gorsza sytuacja finansowa rodziny, tym silniejsza tendencja do pełnego wykorzystywania przysługującego urlopu , co umożliwia otrzymywanie dodatku wychowawczego.  Co czwarta kobieta wykorzystuje pełen wymiar urlopu wychowawczego podczas gdy prawie połowa nie korzysta wcale z takiej możliwości. Panie które rezygnują z urlopu wychowawczego podejmują taką decyzję ze względu na konieczność uzyskiwania dochodu z pracy, a także z powodu obawy o możliwość powrotu do pracy po przerwie. Około ¼ pracownic faktycznie nie wraca do aktywnego udziału w rynku pracy.

Zaraz po narodzinach, a także w pierwszych latach życia dzieci wymagają szczególnej troski i uwagi. Wymusza to na kobietach – pracownikach i ich rodzinach zorganizowanie opieki nad potomstwem. W prawie 2/3 przypadków matka wraz z ojcem dziecka zajmuje się maluchem do 3 roku życia. Dość często również dziadkowie lub dalsi krewni pomagają w wychowywaniu potomstwa. 1/12 kobiet korzysta z usług niani, a zdecydowanie najmniej popularnym rozwiązaniem jest żłobek. Starsze dzieci, między 3 a 5 rokiem życia rosną pod czujnym okiem obojga rodziców lub chodzą do przedszkola. Najczęściej jednak opiekę sprawują matka i ojciec razem z bliższymi i dalszymi krewnymi.

Ustawodawca pragnąc wyjść naprzeciw  pracującym matkom wprowadził takie ułatwienia jak: przerwy w pracy dla matek karmiących, możliwość skrócenia czasu pracy ze względu na karmienie, zatrudnienie w niepełnym wymiarze oraz dostępność minimalizujących skutki przerwy w pracy.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: