Mój tata przy każdej możliwej okazji powtarza mi że powinnam „uciekać” z tego kraju, wyjechać gdzieś, gdzie można więcej zarobić, ułożyć sobie porządnie życie. Kiedy mówię, że tu mi dobrze, tu mam przyjaciół, znajome miejsca, że tu jest moje miejsce, stwierdza że bliskich ludzi można znaleźć wszędzie, a w Polsce to nie czeka mnie nic ciekawego, tylko rozgoryczenie rzeczywistością. Nie wiem czy ma rację, nie wiem czy faktycznie kiedyś nie wyjadę na trochę. Bo to, że bym wróciła to pewne. Inaczej tęskniłabym niemożliwie, jak Norwid, gdy z myślą o Polsce pisał w Paryżu „do kraju tego, gdzie kruszynę chleba podnoszą z ziemi przez poszanowanie dla darów Nieba... Tęskno mi, Panie...”

Według badań przeprowadzonych przez GUS w 2007, 1 stycznia tegoż roku, zabrakło 50 tysięcy do zawrotnej liczby 2 milionów stałych mieszkańców Polski, przebywających za granicą ponad 2 miesiące. Ponad połowa z tych ludzi była migrantami długookresowymi, a więc pozostawali poza granicami kraju dłużej niż 12 miesięcy. Krajem do którego najczęściej emigrujemy jest Wielka Brytania, która wraz z Irlandią i Szwecją, nie ograniczyła rynku pracy wobec napływających po 2004 roku Polaków. Te trzy kraje stanowią 47% punktów docelowych wyjeżdżających z Polski. Do 35% zmniejszyła się pula wyjazdów do Niemiec, Włoch i USA.  Obywatele polscy mogą w swobodnie szukać pracy również na rynkach Hiszpanii, Portugalii, Grecji, Finlandii, Islandii,Bułgarii czy  Rumunii. W pozostałych państwach funkcjonują okresy przejściowe, czyli ograniczające możliwości zatrudnienia.

Wielka Brytania, która jest celem wielu migracji z kraju nad Wisłą, pozwala obywatelom nowych państw członkowskich bez ograniczeń poszukiwać i podejmować zatrudnienie. W przeciągu miesiąca od podjęcia pracy cudzoziemiec musi zgłosić się do programu rejestracji pracowników nazywanego Worker Registration Scheme. Rejestracji, której koszt wynosi 70 GBP, dokonuje się droga pocztową.  Potwierdzenie należy okazać pracodawcy a w razie zmiany miejsca zatrudnienia trzeba uaktualnić swoje zgłoszenie rejestracyjne, co  jest bezpłatne. Gdy mija rok od rozpoczęcia pracy, a cudzoziemiec nadal jest zatrudniony, to może uzyskać zezwolenie na pobyt, które jest potwierdzeniem prawa do pobytu. Kiedy podejmuje się prace w Anglii niezbędne jest uzyskanie Numeru Ubezpieczenia Społecznego, a następnie zgłoszenie się do lokalnego Biura Pracy.

Pewna część migrantów z Polski wraca po pewnym czasie do ojczyzny. Różne są tego przyczyny i różnorodne motywacje się za tym kryją, faktem jest jednak że na powrót decyduje się spora część Polaków, którzy pojechali w świat „za chlebem”, choć na pewno nie jest to większość.  Ja tymczasem jestem tu gdzie byłam i zastanawiam się gdzie zaprowadzi mnie przewrotny los.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: