W życiu każdego dorastającego człowieka nadchodzi moment, w którym zaczyna zastanawiać się jak będzie wyglądała jego przyszłość, co będzie robił, gdzie pracował. Kiedyś to rodzice decydowali o znaczącej części spraw syna czy córki, w tym również o karierze zawodowej czy życiu uczuciowym. W Polsce, wraz z transformacją, przyszedł awans edukacyjny społeczeństwa polskiego, który zaowocował wzrostem aspiracji Polaków. Większość rodziców pragnie dla swego potomstwa lepszego losu, niż ten, który przypadł im w udziale, nawet jeżeli ich życie nie było złe. Po prostu dla swoich dzieci, chce się tego co najlepsze.  Generalnie mówiąc ważne jest dla rodzicieli, aby ich  dorosła już pociecha miała wysokie zarobki, prestiż, a także możliwości dalszego rozwoju i wykorzystywania swoich umiejętności.

BO MOJA CÓRKA ZOSTANIE …

Polscy ojcowie i matki przede wszystkim życzą swoim córkom kariery w specjalnościach medycznych. Przoduje zawód lekarza, który postrzega się jako cel osób o najwyższych aspiracjach. Inne, stosunkowo popularne zawody, które spotykają się z pozytywnymi reakcjami to pielęgniarka, dentystka, farmaceutka, rehabilitantka, fizjoterapeutka itp. W dalszej kolejności rodzice chętnie skierowaliby drogę swojej pociechy ku profesjom związanym z wykształceniem pedagogicznym, społeczno – politycznym czy humanistycznym. Córki najchętniej widziane są jako nauczycielki i panie pedagog. Praca jako psycholog, socjolog, politolog, lingwista czy dziennikarka również jest akceptowana a nawet pożądana. Kolejne wybory polskich rodziców to zawody ekonomiczno - handlowe jak finansista  czy księgowa, a także prawnicze. Najwyższym powodzeniem cieszy się prawniczka lub pani adwokat, natomiast przy czym najniższym powodzeniem cieszy praca jako radczyni prawna lub notariuszka. Ogólnie, mało osób życzyłoby sobie, aby ich córka zajmowała się czymś, co wymaga wykształcenia informatycznego, przyrodniczego lub matematycznego. Niechętnie patrzy się również na zawody mundurowe jak żołnierz czy policjantka, a także takie, które związane są z turystyką i sportem. Raczej też niewiele osób pragnie widzieć swoją córkę realizująca się jako naukowiec, polityk czy posłanka.

A MÓJ SYN …

Dla synów najczęściej pragnie się zawodów, które wymagają wykształcenia technicznego bądź studiów na politechnice. Wiąże się to z przekonaniem, że mężczyźni są lepsi z matematyki, informatyki czy innych przedmiotów ścisłych. Rodzice chętnie widzą swoich synów w zawodach medycznych i prawniczych. Szczególną popularnością cieszy się profesja lekarza i prawnika. Również zawód informatyka czy inne profesje matematyczne i przyrodnicze, zyskują pochlebne opinie. Stosunkowo mało osób życzy sobie, aby syn związał swoje życie z zawodem przedsiębiorcy, właściciela firmy, menedżera, prezesa czy dyrektora, chociaż są to i tak dość często wskazywane zajęcia w ogólnym rozrachunku. Generalnie mówiąc, im niższe wykształcenie matki i ojca, tym częściej pragną oni, aby potomek był lekarzem, wojłokowym, policjantem, strażakiem czy zajmował się rolnictwem. Wynika to z szacunku wobec zawodów o wysokim prestiżu społecznym lub też uwarunkowań kulturowych, jak na przykład przywiązania do ziemi. Słabo wykształceni postrzegają zawód robotnika czy rzemieślnika jako dobry sposób zarabiania pieniędzy.

Pomimo upływającego czasu niektóre zawody nadal pozostają uważane za męskie, inne za kobiece. Trudno sobie wyobrazić kobietę – robotnika na budowie, czy też mężczyznę, który realizuje się jako przedszkolanka. Aczkolwiek kilka wieków temu, wielu ludziom, trudno było sobie wyobrazić, że kobiety w ogóle będą pracowały, więc kto wie co stanie się za kilkadziesiąt lat?

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: