Wypadki chodzą po ludziach...„Chodzą” po nich również w pracy. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego w pierwszym półroczu 2009  roku, tj. od stycznia do czerwca włącznie, pracodawcy zgłosili  aż 35 367 osób, które zostały poszkodowane  w wypadkach przy pracy, przy czym zdecydowana większość to na szczęście jedynie lekkie urazy. Tylko, czy może aż, 154 wypadki okazały się śmiertelne.

Podstawa prawna

Przepisy dotyczące wypadków przy pracy oraz chorób zawodowych i bezpieczeństwa można znaleźć w:

• Kodeksie Pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku
• Ustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych z dnia 30 października 2002 roku
• Ustawie o emeryturach i rentach z FUS z dnia 17 grudnia 1998 roku
• Rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania , a także zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy, z dnia 28 lipca 1998 roku
• Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej  w sprawie szczegółowych zasad oraz trybu uznawania zdarzenia za wypadek w drodze do pracy lub z pracy, sposobu jego dokumentowania, wzoru karty wypadku w drodze do pracy lub z pracy oraz terminu jej sporządzenia, z dnia 24 grudnia 2002 roku

Obowiązki pracodawcy

W związku z ochroną pracownika i zapewnieniem mu jak najlepszych warunków w miejscu pracy, istnieje szereg obowiązków, które są przypisane pracodawcy. Po pierwsze „w razie wypadku przy pracy pracodawca jest obowiązany podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym”[1], a także zastosować takie środki, które zapobiegną podobnej czy takiej samej sytuacji w przyszłości. Musi on ponadto najszybciej jak to możliwe powiadomić okręgowego inspektora pracy oraz prokuratora o jakimkolwiek wypadku, który miał miejsce przy pracy lub w związku z nią. Poza tym jest zobligowany do prowadzenia rejestru wypadku, a także ponoszenia kosztów tego typu zdarzeń. Jak mówi artykuł 236 Kodeksu Pracy, pracodawca jest także „obowiązany systematycznie analizować przyczyny wypadków przy pracy [ … ] i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze”[2]. Co więcej pracownik, który uległ wypadkowi ma prawo uzyskać od pracodawcy odszkodowanie. Przepis ten jednak nie dotyczy sytuacji gdy zatrudniony utracił samochód czy wartości pieniężne, lub też gdy rzeczy te zostały uszkodzone.

Wypadek w drodze do pracy lub z pracy

Wydarzenie zostaje uznane za wypadek w drodze do pracy lub z pracy na podstawie:

• Oświadczenia poszkodowanego, członka jego rodziny lub świadków co do czasu, miejsca i okoliczności zdarzenia
• Informacji i dowodów pochodzących od podmiotów badających okoliczności i przyczyny zdarzenia lub udzielających poszkodowanemu pierwszej pomocy
• Ustaleń sporządzającego kartę wypadku

Wspomniana karta wypadku uzupełniana jest przez pracodawcę praz podmiot badający. Mają oni na to 14 dni, licząc od daty dostarczenia zawiadomienia o wypadku, w dwóch egzemplarzach. Jeden dostaje poszkodowany lub członek jego rodziny, drugi natomiast umieszczany jest w dokumentacji powypadkowej.

Świadczenia powypadkowe dla ubezpieczonego pracownika

Objętemu ubezpieczeniem pracownikowi, z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej znajdującej się w wykazie Rady Ministrów, przysługują takie świadczenia jak:

• Zasiłek chorobowy – przyznawany, gdy niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ; przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru, którą stanowi kwota będąca podstawą składek na ubezpieczenie wypadkowe.
• Świadczenie rehabilitacyjne – gdy po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.
• Zasiłek wyrównawczy – gdy wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
• Jednorazowe odszkodowanie – gdy  wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu
• Renta z tytułu niezdolności do pracy – gdy stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.
• Renta szkoleniowa – gdy orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie, spowodowaną wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową
• Dodatek pielęgnacyjny – gdy jest uprawniony do renty z ubezpieczenia wypadkowego. Przysługuje na zasadach i w wysokości określonej w ustawie o emeryturach i rentach z FUS.

[1] Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974, po zmianach
[2] Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974, po zmianach

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: