Współczesna specyfika rynku pracy stosunkowo często wymaga  od rodziców licznych poświęceń. Ojcowie i matki muszą podejmować liczne starania aby pogodzić rolę pracownika i rodzica. Niektóre przepisy ułatwiają im życie, inne utrudniają. Polskie prawo przewiduje pewne udogodnienia dla matek karmiących, które są aktywne zawodowo.

Przerwy na karmienie piersią

Zatrudniona na pełen etat kobieta, która  jest matką karmiącą piersią, „ma prawo do dwóch półgodzinnych przerw w pracy wliczanych do czasu pracy”[1]. W sytuacji, gdy matka ma pod opieką więcej niż jedno dziecko, które nadal żywi się pokarmem z jej piersi, ma ona „prawo do dwóch przerw w pracy, po 45 minut każda”[2]. W wyjątkowych sytuacjach, a dokładniej na prośbę pracownicy, przerwy na karmienie mogą być udzielane łącznie. Oznacza to, że kobieta może spędzić na żywieniu swojego potomstwa półtorej godziny. Długość oraz ilość przerw zależą również od tego w jakim wymiarze kobieta jest zatrudniona. Jeżeli spędza w pracy od 4 do 6 godzin dziennie, ma prawo do jednej przerwy trwającej trzydzieści minut.  Czasem bywa tak, iż kobieta karmiąca, zamiast odrywać się od pracy, po prostu wykorzystuje przysługującą jej przerwę przychodząc później bądź też wychodząc wcześniej. Przywilej ten przysługuje przez cały okres w którym karmienie jest niezbędne dla dobra i zdrowia dziecka. Należy pamiętać, że Kodeks Pracy w żaden nie precyzuje żadnych ograniczeń czasowych, jeżeli chodzi o zwolnienia od pracy na czas karmienia. Jednakże przepisy ustawy jasno pokazują, że wszelkie ułatwienia dla matek karmiących piersią muszą być poparte orzeczeniem lekarskim.

Prawo do wynagrodzenia za przerwy na karmienie

Przerwy wiążące się z karmieniem na podstawie Kodeksu Pracy wliczane są do czasu pracy. W praktyce oznacza to, iż pracownica ma prawo do wynagrodzenia, które oblicza się w taki sam sposób, w jaki nalicza się wynagrodzenie za urlop.

Przeniesienie karmiącej matki do innej pracy

Pracodawca, który zatrudnia kobietę w ciąży lub też karmiącą piersią przy pracy szczególnie uciążliwej bądź szkodliwej, zobowiązany jest przenieść ją do innej pracy, a więc na inne stanowisko. Jeżeli nie jest to możliwe, pracownica musi zostać zwolniona od obowiązku świadczenia pracy na niezbędny czasu. Niezwykle istotne jest, że „w razie gdy zmiana warunków pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku pracy, skrócenie czasu pracy lub przeniesienie pracownicy do innej pracy powoduje obniżenie wynagrodzenia, pracownicy przysługuje dodatek wyrównawczy”[3]. Kiedy kobieta nie jest już w ciąży bądź też nie musi karmić piersią, pracodawca ma obowiązek zatrudnić ją ponownie przy poprzedniej pracy oraz w wymiarze i za wynagrodzeniem określonym w umowie.

Pomieszczenie dla karmiącej matki

Każda firma, która zatrudnia więcej niż dwadzieścia pracownic, ma obowiązek zapewnienia specjalnego pokoju przeznaczonego dla kobiet w ciąży i karmiących matek. Musi mieć powierzchnie minimum ośmiu metrów kwadratowych i być wyposażony w miejsce do wypoczynku w pozycji leżącej np. kanapę.

Inne przepisy dla oświaty

Trochę inne przepisy przysługują matkom karmiącym piersią, zatrudnionym w szkołach czy też innych placówek oświatowych. Niezależnie od tego, ile dana kobieta ma dzieci, przysługuje jej tylko jedna godzinna przerwa na karmienie, oczywiście również  wliczana do czasu pracy.  Skorzystać z niej mogą jedynie te pracownice, które pracują dłużej niż cztery godziny dziennie.

[1][2][3]Kodeks Pracy

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: