Wesele jak i ślub są wydarzeniami bogatymi w obrzędy, zwyczaje i tradycje. Pomimo iż bywają one różne dla odmiennych regionów kraju, to można wyszczególnić takie, które są najpopularniejsze i najczęściej stosowane.

W DRODZE DO KOŚCIOŁA

Na sam początek dwie druhny wyruszają ślubnym samochodem z domu Panny Młodej, aby przywieźć Pana Młodego. Na miejscu przypinają one do ubrań gości narzeczonego bukiety, po czym następuje błogosławieństwo. Udzielają go rodzice chłopaka, a czasem również i dziadkowie. Należy jednak pamiętać, że w sytuacji, gdy mężczyzna nie opuszcza po ślubie domu rodzinnego, to zwyczaj ten można pominąć. Po tym wszystkim następuje uroczyste opuszczenie domostwa. Pan Młody prowadzony jest pod ręce przez druhny, które symbolicznie pilnują go, aby nie uciekł w ostatniej chwili. Czasami narzeczony musi pokonać utworzone przez niezaproszonych na wesele znajomych tak zwane bramy. Zazwyczaj wykupuje sobie wolną drogę przy pomocy wódki. Świadek, który niesie alkohol, ma za zadanie targować się z mężczyznami, tworzącymi przeszkody.

Ukochana wychodzi na przeciw swojemu przyszłemu małżonkowi. Przypina mu bukiecik i całuje a następnie wita się z druhnami oraz rodzicami wybranka. Jeżeli nie ma dużo gości, którzy przybyli wraz z Panem Młodym, dziewczyna wita każdego z osobna. W wypadku dużej zbiorowości, pozdrawia całą grupę gestem i zaprasza do domu. Ponownie odbywa się błogosławieństwo, do którego rodzice używają krzyża, świecznika, talerzyka z wodą święconą oraz mirtą. Bywa, że błogosławieństwo poprzedzone jest wierszykiem recytowanym przez dziecko spokrewnione z jednym z przyszłych małżonków. Błogosławić zaczyna mama Panny Młodej, a w następnej kolejności do głosu dochodzi mama Pana Młodego, ojciec Pana Młodego oraz tata dziewczyny. Używana jest formułka brzmiąca :

” Na nową drogę życia błogosławię cię w imię ojca i syna i ducha świętego amen, - życzę Ci.....”

Po wymienieniu życzeń Młodzi dziękują za te słowa oraz wychowanie, troskę i opiekę. Następnie całą świta udaje się do Kościoła gdzie para ślubuje sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską.

JUŻ NIE PANNA A PANI

Po opuszczeniu świątyni Panna Młoda jest już nazywana Panią Młodą. Nowożeńcy na znak szczęścia i pomyślności obsypywani są ryżem bądź pieniędzmi, a po wysłuchaniu życzeń udają się na wesele. Przed wejściem na salę weselną matki nowo poślubionych witają ich chlebem i solą. Po czym mężczyzna przenosi swoją ukochaną przez próg. Zespół wita Młodych oraz gości i wznosi toast. Po odśpiewaniu przez zebranych „sto lat”, mąż i żona wypijają szampana i rzucają za siebie kieliszki, co ma przynieść im szczęście.  Dopiero wtedy wszyscy zajmują swoje miejsca.

STOLIK MŁODEJ PARY

Generalnie goście siadają przy stołach w sposób dowolny. Jednakże stolik Młodej Pary rządzi się swoimi prawami. Pośrodku zasiadają oczywiście świeżo upieczeni mąż z żoną. Obok Pani Młodej swoje miejsce ma ojciec Pana Młodego, a następnie świadek. Przy Panu Młodym natomiast zasiada mama ukochanej i drugi świadek. Naprzeciw Młodej Pary usadawia się mama Pana Młodego oraz tata jego wybranki serca.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: