Ślub jest wielkim wydarzeniem dla każdej kobiety.  Przeżywamy go bardziej lub mniej, ale mimo to pozostaje ważnym dniem w naszym życiu. Emocji dostarcza nie tylko wybór sukienki i miejsca zamążpójścia, ale również obrączek, które mają symbolizować trwałość uczuć między kobietą a mężczyzną.

TROCHĘ HISTORII

Współcześnie tradycja noszenia obrączek obowiązuje obie płcie, jednakże nie zawsze tak było. Przed 1914 rokiem jedynie kobiety ozdabiały swoje dłonie tym symbolem przynależności do wybranka serca. Co ciekawe, narzeczona aż do ślubu nie mogła przymierzać czy nawet oglądać obrączek. Narzeczony natomiast nie mógł zobaczyć sukni ślubnej swojej przyszłej żony, co jest do dziś często i chętnie praktykowane. Narodziny obyczaju noszenia obrączek są ściśle powiązane z tradycją pierścionka zaręczynowego. Przykładowo w starożytnym Egipcie panował przesąd, że okrągły kształt pierścionka jest znakiem nieskończoności, a co za tym idzie, nieśmiertelnej, wiecznej miłości. Zwyczaj wymiany obrączkami powstał w Rzymie. Były one uważane za symbol wzajemnego powiązania i obdarzenia silnym uczuciem, a ich kolisty kształt oznaczał, że miłość nie ma ani początku ani końca.  Ten rzymski obyczaj został usankcjonowany przez Kościół na początku XIII wieku, co przyczyniło się do znacznego wzrostu jego popularności. Wymiana obrączek stała się zgodnym z prawem kanonicznym dopełnieniem małżeństwa. Na pierścieniach grawerowano takie napisy i sentencje jak „Miłość”, „Na zawsze razem”, czy „Jam Twój, Ty moja”.

Z CZEGO I JAKIE?

Nieodzownym elementem ślubu są obrączki. Najczęściej ze złota, chociaż bywają i srebrne. Tradycje są ściśle uzależnione od regionu świata, w którym żyją narzeczeni. W Grecji  na przykład, podczas ślubu używa się dwóch obrączek. Pan Młody otrzymuje złotą, natomiast Panna Młoda srebrną. Różnica kruszców ma symbolizować wyższość i dominację mężczyzny. W Polsce natomiast, kiedyś głównie kupowano obrączki ze złota. Obecnie popularna jest biżuteria z platyny, łączonych metali, srebra czy nawet tytanu. Pierścionki wykonane z dwóch stopów metali prezentują się bardzo korzystnie, jednakże dostarczają problemów, gdy chce się je powiększyć. Różne metale różnie reagują na wysokie temperatury  i mają odmienną rozciągliwość, co grozi deformacją a nawet pęknięciami. Często młodzi decydują się na wygrawerowanie symbolicznych słów, świadczących o ich wzajemnej miłości i przywiązaniu. Znakiem czasów współczesnych są obrączki w formie tatuażu na palcu serdecznym. Sporo osób chętnie zakupuje obrączki z białego złota, aczkolwiek należy pamiętać, że ich wygląd do złudzenia przypomina srebro.

NA LEWEJ CZY NA PRAWEJ?

Początkowo obrączki były noszone na prawej ręce. Dopiero później zmieniono ją na lewą dłoń, co miało być oznaką podporządkowania mężczyźnie.  Jednakże W Polsce, krajach Europy Środkowej i Wschodniej, w państwach prawosławnych a także w Austrii, Grecji, Chile, Indiach, Hiszpanii czy Niemczech,  obrączkę nadal nosi się na prawej dłoni. Na lewej nosi się ją między innymi w takich krajach jak:

• Brazylia
• Francja
• Irlandia
• Kanada
• Meksyk
• Słowenia
• Szwecja
• USA
• Wielka Brytania
• Włochy.

U nas taki zwyczaj zarezerwowany jest dla wdowców i wdów.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: