Wiara, terror, Osama ben Laden, fundamentalizm, terroryzm, fanatyzm, agresja, przemoc, uciśnione kobiety, zacofanie, talibowie oraz bieda – takie skojarzenia najczęściej przypisujemy tej jednej z trzech największych religii monoteistycznych - islamowi. Jedynie 2% Polaków wskazuje na pozytywny kontekst tj. kulturę orientalną lub arabską. Wielbiciele amerykańskiego komika Jeff'a Dunhama   pośród skojarzeń wymieniliby zapewne Ahmeda, martwego terrorystę – śmieszną kukiełkę, przedstawiającą szkielet arabskiego zamachowca - samobójcy.

Obecnie w Polsce żyje około 25 tysięcy wyznawców religii islamskiej, z czego 1/5 to Tatarzy. Mimo to, wiedza Polaków na temat tej religii i kręgu kulturowego jest raczej skromna. Nie wykracza wiele ponad utarte stereotypy i obraz kształtowany przez media. Najwięcej kontrowersji wywołuje sytuacja kobiet w muzułmańskich społeczeństwach. Czy słusznie?

Według muzułmanów kobieta i mężczyzna są równi wobec Allaha, a po śmierci za swoje postępki tak samo odpowiedzą na Sądzie Ostatecznym. W życiu doczesnym jednak ich sytuacja jest różna, choćby pod względem obowiązków i powinności jakie na nich spoczywają. Obowiązkiem ojca, brata, męża jest kierowanie życiem kobiety, opiekowanie się nią, czuwanie, a także kontrola jej postępowania. W oczach muzułmanina cześć kobiety przebywającej poza domem może ucierpieć w kontaktach z obcymi mężczyznami, dlatego też, zawsze musi jej ktoś towarzyszyć. Od moralnego prowadzenia się wyznawczyni islamu zależy honor jej opiekuna. Od mężów i ojców oczekuje się racjonalności, łatwości w podejmowaniu decyzji, opanowania, stanowczości, realizowania zadań głowy rodziny, siły fizycznej, oraz opiekowania się bezbronnymi, emocjonalnymi i potrzebującymi wsparcia kobietami. Te z kolei, mają czuwać nad dobrem męża i dzieci, a także realizować się w wypełnianiu obowiązków matki, żony i pani domu. Ognisko domowe jest więc przede wszystkim źródłem satysfakcji i dumy kobiety.

Co ciekawe, wyznawcy Allaha płci męskiej nie są zwolnieni z obowiązków domowych. Wręcz przeciwnie – mężczyzna powinien pomagać kobiecie w miarę swoich możliwości. Jak donoszą przekazy historyczne Mahomet sam naprawiał swoją odzież i sprzątał. Należy także pamiętać, że w VII wieku n.e, za sprawą działalności proroka, status społeczny muzułmanek znacznie poprawił się. Między innymi uzyskały one prawo do spadku oraz nauki. Współcześnie wysoko cenione są wykształcenie i wiedza kobiety. Najstarsza kobieta rodu jest ceniona i otaczana szacunkiem, między innymi za mądrość życiową i doświadczenie jakie zdobyła trwając na tym świecie. Powracając do obowiązków na rzecz domu, aby nie narażać niepotrzebnie kobiety na „niebezpieczeństwo”, panowie sami robią zakupy i załatwiają sprawy urzędowe.

Mąż odpowiada za małżonkę finansowo i ma za zadanie zapewnić jej status materialny przynajmniej na takim poziomie, na jakim żyła w domu ojca. Kobieta w żadnym razie nie musi utrzymywać się sama. Nie można zmuszać jej do pracy, ale też zabronić aktywności zarobkowej. Zarobione pieniądze to własność muzułmanki. Ma ona prawo do majątku, chyba że umowa zawarta w ramach zaślubin przewiduje inaczej.

Rodzinie i małżeństwu przypisuje się ogromne znaczenie. Kobieta i mężczyzna są niczym dwie połówki jednego istnienia, a co za tym idzie, mają się wzajemnie wspierać i uzupełniać. Fundamentem związku jest  komplementarność cech, lojalność i wzajemna pomoc, oraz posłuszeństwo żony. Jakby na potwierdzenie, jedno z arabskich przysłów mówi : „mężczyzna wnosi, a kobieta buduje”. Inne, bardziej kontrowersyjne brzmi: „Jeżeli żyjesz dobrze z żoną, wchodź bez pukania, jeżeli żyjesz dobrze z mężem, zaczekaj przy drzwiach”. W powiedzeniu tym odbija się między innymi, nawiązanie do tradycji haremów oraz polgynii, czyli wielożeństwa mężczyzn. Jednakże wizja muzułmanina mającego wianuszek żon i tyleż samo kochanek, jest mocno przesadzona. Współcześnie większość wyznawców Allaha wstępuje w związek małżeński z tylko jedną wybranką, a w Turcji oraz Tunezji posiadanie więcej niż jednej żony jest zakazane. Wystarczy jednak wybrać się na wycieczkę do jednego z arabskich krajów, aby przekonać się, że żyjący tam mężczyźni chętnie dają odczuć kobietom swoje zainteresowanie. Nie stronią też od nawiązywania nowych znajomości z turystkami.

Jak widać islamskie zwyczaje nie są tak straszne jak mogłoby się wydawać. Niejedna Polka chętnie powierzyłaby swojemu mężowi tak ryzykowną misję, jaką jest kupienie kilku kilogramów warzyw na pobliskim bazarku. Pomimo emancypacji i silnego nacisku na równouprawnienie płci, my - współczesne Polki, nadal bardzo chętnie chronimy się w ramionach naszych wybranków serca. Może więc islamska idea opiekowania się kobietami przez silnych mężczyzn nie jest aż tak odpychająca?  Warto jednak zdawać sobie  sprawę, że często odbywa się to kosztem wolności płci pięknej, a także możliwości samodzielnego wyboru drogi życiowej.

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: