„Kochać to nie zawsze znaczy to samo” – śpiewa w jednej ze swoich najbardziej znanych piosenek, wokalista zespołu De Mono, Andrzej Krzywy. I chociaż ma wiele racji, to i tak się z nim nie zgadzam. Bo kochać, wręcz nigdy nie znaczy to samo, a już na pewno nie w przypadku kobiet i mężczyzn.

Pojmowanie miłości i jej odczuwanie jest bardzo różne dla obu płci – to niezaprzeczalny, a zarazem  oczywisty fakt.  Wynikają z tego przeróżne problemy i konflikty, zawody miłosne oraz nieporozumienia. Moja koleżanka jest idealnym przykładem kobiety, posiadającej minimalne umiejętności właściwego odczytywania sygnałów, które wysyłają jej mężczyźni. Czeka na telefon od tych, którzy nigdy nie zadzwonią, nie zauważa wpatrzonych w nią, aż ociekających masłem, zakochanych oczu kolegi i bierze zbyt na poważnie przelotne flirtowanie przypadkowych mężczyzn, poznanych na imprezie. Tymczasem, różnice między płcią piękną, a tą niekoniecznie brzydszą, zaczynają się na poziomie przeżywania namiętności i pożądania.

Mężczyźni podniecają się zdecydowanie łatwiej niż kobiety, już na sam widok nagiego ciała, bądź czytając o seksie. Wystarczy jedynie trochę większy dekolt lub spódniczka przed kolano, podczas gdy u płci przeciwnej podniecenie wywołują przede wszystkim dotykanie i bliski kontakt fizyczny. Dlatego też nie do końca rozumiemy co nasi partnerzy widzą w zdjęciach na rozkładówce „Playboya”, a oni z kolei, nie pojmują co jest w tym takiego dziwnego. Uogólniając, dla mężczyzn sam widok ciała partnerki jest podniecający, choć kobiety niekoniecznie czują pożądanie widząc partnera bez ubrania. Współcześnie jednak granica między takimi zachowaniami, czy preferencjami zdaje się zanikać, wraz z rozwojem nowej moralności oraz zmianami stereotypu postrzegania kobiecej erotyki. Nie musimy już zachowywać postawy nieskalanego pożądaniem anioła. W coraz większym zakresie, podobnie jak mężczyźni, mamy możliwość okazywania zainteresowania seksem i mówienia o tym co, jak, gdzie, kiedy i ile razy pragniemy przeżyć. Dużą rolę w ograniczaniu seksualności kobiecej w dyskursie społecznym odgrywa oczywiście stereotyp kulturowy i opinia społeczna.

Odrobinę w imię solidarności jajników, przytoczę pewien typowy przykład, idealnie ilustrujący sytuację obyczajową w naszym społeczeństwie. Kiedy mężczyzna w jawny sposób spotyka się z wieloma kobietami i uprawia z każdą z nich niezobowiązujący seks, zyskuje miano ogiera, a osiągnięcia łóżkowe stają się obiektem zazdrości jego kolegów. Nawet, jeżeli ktoś odnosi się negatywnie do takiego zachowania, to najczęściej podchodzi do tego stosunkowo pobłażliwie kwitując zdaniem - „jego sprawa”. Gdy w analogiczny sposób postępuje kobieta, sytuacja jest diametralnie różna. Spotyka się ona z ogólnym potępieniem, wywołując niesmak i oburzenie. Nie będę dociekać ile jest słuszności w takiej postawie czy innej, ważne jest jednak to, jak silnie ugruntowana jest relatywność podejść do spraw seksu kobiet i mężczyzn. Dziewczynki uczone są przez mamy powściągliwości, podczas gdy chłopcom wpaja się inicjatywę. Nie bez znaczenia jest również fakt, że mężczyźni ze względu na budowę ciała, dużo łatwiej zauważają własne pobudzenie seksualne.

Kto w takim razie jest bardziej romantyczny? Okazuję się, że badania dowodzą, iż to właśnie mężczyznom należy się zaszczytne miano romantyków. Częściej niż kobiety, panowie wyznają romantyczną wizję miłości, oraz częściej i łatwiej zakochują się. Mniej więcej 1/5 przedstawicieli męskiej populacji czuje motylki w brzuchu już po 3 randce, a zaledwie 1/3 nie jest pewna swego uczucia po 12 spotkaniach. Tymczasem, zaledwie mniej więcej co 7 kobieta jest zakochana zanim nastąpi 4 „randez – vous” , a prawie co druga, ma wątpliwości czy kocha, nawet po 12 randce. Płeć piękna ponad to, częściej wykazuje inicjatywę przy zrywaniu, a panowie odkochują się z większym trudem i dłużej zajmuje im pogodzenie się z zakończeniem związku. Jednocześnie to kobiety mocniej przeżywają miłość i namiętność, przez co są silniej uzależnione od partnerów. Generalnie mówiąc, panie dużo intensywniej odczuwają emocje, zarówno te pozytywne jak i negatywne.

O ile mężczyźni zakochują się szybciej i trwalej, oraz gorzej radzą sobie z rozstaniem, o tyle kobiety są znacznie bardziej uczuciowe. Może wynikać to również z instynktów drzemiących w człowieku. Płeć piękna doskonale zdaje sobie sprawę z czasu i wysiłku jaki musi poświecić urodzeniu i wychowaniu dziecka, a następnie pielęgnowaniu rodziny.  Właśnie dlatego kobiety szukają możliwie jak najlepszego kandydata na partnera i ojca potomstwa, starając się dość racjonalnie i rozsądnie podejmować decyzje o życiu seksualnym czy emocjonalnym.

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: