Znakiem czasów współczesnych jest spadająca liczba zawieranych małżeństw, przy jednoczesnym wzroście wskaźnika rozwodów. Czemu tak się dzieje, i co sprawia, że młodzi ludzie coraz później i coraz mniej chętnie kroczą w rytm marsza weselnego ku ślubnemu kobiercu? Czy mamy do czynienia z kryzysem instytucji małżeństwa? Jeszcze niecałe dwadzieścia lat temu większość mężczyzn i kobiet wstępujących w związek małżeński nie osiągnęła dwudziestego piątego roku życia, podczas gdy obecnie są to znacznie częściej osoby niemalże trzydziestoletnie. 1

Kłody pod nogi

Można wyróżnić kilka fundamentalnych barier, które niczym przysłowiowe kłody rzucane pod nogami, powstrzymują młodych ludzi w wieku prokreacyjnymi przed zawieraniem małżeństwa. Panny i kawalerowie decydują się na pozostawanie w stanie wolnym ponieważ:

• wybierają życie bez zobowiązań
• obawiają się nieudanego związku
• nie mogą znaleźć odpowiedniego kandydata na partnera życiowego
• chcą uniknąć trudności materialnych i pogorszenia sytuacji finansowej
• obawiają się , że wstąpienie w związek małżeński przyczyni się do pogorszeniem perspektyw rozwoju kariery zawodowej
• nie chcą mieć potomstwa
• nie są pewni czy będą potrafili wywiązać się z obowiązków rodzicielskich i małżeńskich
• nie mają odpowiednich warunków mieszkaniowych

Występuje dość silne zróżnicowanie motywacji do pozostawania w stanie wolnym ze względu na płeć. Panowie stosunkowo częściej nie wstępują w związek małżeński ponieważ pragną zachować wolność, obawiają się problemów finansowych lub związanych z mieszkaniem, a także nie czują się gotowi do wywiązania się z obowiązków rodzica. Na dzień dzisiejszy, panie częściej niż kilka czy kilkanaście lat temu, decydują się na pozostawanie w stanie panieńskim ze względu na pragnienie zrealizowania planów zawodowych. Generalnie mówiąc trudności związane z posiadaniem własnego kąta czy z sytuacją materialną, straciły na znaczeniu w porównaniu z barierami psychologicznymi i emocjonalnymi, bądź przyczynami osadzonym w prowadzonym trybie życia. Ludzie w większym stopniu niż kiedyś, decydują o swoim stylu życia w oparciu o obawy i lęki, a także ambicje i marzenia. Co ciekawe panny znacznie częściej niż inni przedstawiciele populacji deklarują iż: boją się nieudanego małżeństwa, mają problemy ze znalezieniem partnera, na pierwszym miejscu stawiają karierę zawodową oraz, że wysoko cenią sobie wolność, rozumianą jako życie singielki.

Kohabitacja czy małżeństwo?

Najpopularniejszym poglądem w naszym społeczeństwie, jest twierdzenie że osoby, które tworzą związek partnerski, dobrze by zrobiły, gdyby zawarły małżeństwo[ 41% ]. Około 1/3 Polaków jest natomiast zdania, że jeśli ludzi łączy prawdziwa miłość i wzajemne zaufanie, to nie ma znaczenia czy zalegalizowali swój związek. Bliski sercu co piątej osoby jest pogląd, że dwoje ludzi którzy żyją „na kocią łapę” powinno koniecznie wziąć ślub. Interesujący może się wydać fakt, że mniej więcej 5% Polaków podpisałoby się pod opinią, że „nawet jeśli ludzie się kochają i ufają sobie, to lepiej, żeby nie zawierali małżeństwa, bo nigdy nie wiadomo co może wydarzyć się w przyszłości”. Stosunkowo najwięcej przeciwników instytucji małżeństwa można znaleźć pośród osób rozwiedzionych, gdyż raz nim rozczarowane i zranione przez współmałżonka, sceptycznie podchodzą do życia w zalegalizowanym związku.

1 Dane GUS

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: