Trudno przecenić wartości odżywcze jego owoców. Są doskonałym uzupełnieniem diety, bogate w składniki mineralne i witaminy. Mają szerokie i potwierdzone naukowo właściwości lecznicze. Są wykorzystywany także w kosmetyce. Owoce orzecha włoskiego właśnie zaczynają się pojawiać w przydomowych ogrodach.

Choć orzech włoski (Juglans regia) jest drzewem niewymagającym, dość odpornym na infekcje i nieczęsto atakowanym przez szkodniki, warto wspomnieć o kilku najważniejszych, z którymi możemy się spotkać w pielęgnacji tego drzewa.

Antraknoza orzecha włoskiego

Jest to najważniejsza z chorób infekujących ten gatunek. Wywołuje ją grzyb Gnomonia leptostyla. Porażeniu ulegają przed wszystkim pędy i liście. Początkowym objawem są żółte, z czasem brunatniejące, plamy i skręcanie liści. Po jakimś czasie infekcji ulegają również owoce. Pojawiają się na nich ciemne wgłębienia. Owoce z czasem gniją i opadają. Choroba ta może zaatakować szczególnie w  roku obfitującym w deszcze. I jak w przypadku wszystkich chorób roślin, zdecydowanie ważniejsze i skuteczniejsze jest działanie profilaktyczne niż samo leczenie, polegające na wycięciu porażonych fragmentów drzewa. Potencjalnym źródłem infekcji mogą być resztki liści i okryw owoców, dlatego, gdy sprzątamy w ogrodzie pamiętajmy, by je dokładnie zebrać i spalić. Można również, szczególnie w okresie długotrwałych opadów, zastosować któryś z dostępnych preparatów chemicznych – Miedzian, Manconex, Penncozeb czy Dithane.

Bakteryjna zgorzel orzecha włoskiego

Podobnie jak przy antraknozie, w przypadku bakteryjnej zgorzeli orzecha włoskiego porażeniu ulegają pędy, liście i owoce. Na liściach (szczególnie na obrzeżach), pędach oraz owocach pojawiają się małe czarne plamki. Z czasem plamki pokrywają coraz większą powierzchnię, a na okrywach owoców wytwarzają się zagłębienia. Aby uchronić nasze drzewo przed tą chorobą należy wycinać porażone pędy, gdyż to tam zimują bakterie. Można także stosować te same, co w przypadku antraknozy, środki chemiczne.

Pilśniowiec orzechowaty

Typowym objawem żerowania tego szkodnika z rodzaju szpecielowatych, są pojawiające się na liściach wypukłości. Na spodniej stronie liści pojawia się charakterystyczna pilśniowa powłoka (stąd nazwa). Z czasem w porażonych miejscach pojawiają się nekrozy i liście opadają. Żerowanie tego szkodnika na przydomowym orzechu nie jest szczególnie niebezpieczne dla owoców, nie zachodzi zatem potrzeba ingerencji chemicznych środków ochrony. Warto jedynie regularnie monitorować drzewo i ewentualnie usuwać porażone liście i stare pąki kwiatowe, w których zimują samice tych roztoczy.

Chociaż choroby orzecha włoskiego nie są bardzo uciążliwe, możemy łatwo zapobiec infekcji. Musimy pamiętać o dokładnym sprzątaniu liści i łupin owoców. Warto także, szczególnie w przypadku młodych drzew, dostarczyć im odpowiednich składników pokarmowych. Nawożenie mineralne sprzyja ograniczeniu występowania chorób. Dawkę nawozów NPK (nawozów azotowo-fosforowo-potasowych) w stosunku 1:1:1, stosuje się wiosną w początkowej fazie wegetacji. Jesienią natomiast można zastosować nawóz organiczny (obornik lub kompost).

Małgorzata Kijak

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: