Milin amerykański jest okazale kwitnącym i szybko rosnącym pnączem. Łodyga będąca podstawa rośliny z czasem drewnieje i tworzy swoisty pień. Wspina się przy pomocy powietrznych korzeni czepnych oraz lekko wijących się pędów.

Doskonale nadaje się do uprawy przy pergolach, ścianach, murkach i innych mocnych podporach. Osiąga wysokość do 10 m. Milin jest odporny na choroby, szkodniki i przymrozki. Nawet gdy łodygi zmarzną w ostrą zimę, wiosną szybko wyrosną nowe z podstawy pnącza. Jego niebywałą ozdobą są kwiaty: duże (6-10 cm długości) o lejkowatym kształcie w kolorze czerwonym lub żółtym zależnie od odmiany.

Uprawa

Milin amerykański wymaga stanowiska nasłonecznionego, gleby przepuszczalnej, o  odczynie obojętnym, lekko kwaśnym lub lekko zasadowym. Milin rozpoczyna stosunkowo późno okres wegetatywny, dzięki czemu jest dość odporny na przymrozki. W początku lipca intensywnie rozwijają się liście tworząc zielony busz. Gdy pojawią się owoce (długie, kilkunastocentymetrowe strąki) dobrze jest je obrywać, by przedłużyć kwitnienie. Każdego roku na przełomie marca i kwietnia przycinamy młode pędy nad 2-3 węzłem (parą pąków) nad pędem głównym. Pędy uszkodzone i słabe wycinamy całkowicie lub pozostawiamy u podstawy tylko jeden węzeł. Silne cięcie wzmacnia kwitnienie i podstawę rośliny.

Rozmnażanie

Milin, rozmnażany wegetatywnie, najczęściej rozpoczyna kwitnienie w 2-3 roku po posadzeniu. W ciągu pierwszych dwóch lat po posadzeniu, dopóki się nie rozrośnie i nie wzmocni, trzeba zapewnić mu podpory i zabezpieczyć u podstawy na zimę. Po posadzeniu wszystkie pędy przycinamy 15 cm od ziemi, w celu rozkrzewienia. Nowo wyrośnięte, silne pędy podwiązujemy do podpory, aby pokryć żądaną powierzchnię. Słabe pędy usuwamy.

Okres kwitnienia

Sierpień - wrzesień

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: