Styl, kolor czy rola sukni ślubnej jest ściśle uwarunkowana regionem świata oraz obyczajami i tradycjami związanymi z religią.  Przepiękna kreacja zakładana przez kobiety podczas ceremonii ślubnej, jest nie tylko obiektem marzeń wielu kobiet, ale także ważnym symbolem.

Suknia ślubna i przesądy

Istnieje wiele przesądów dotyczących ubioru ślubnego zarówno Panny Młodej jak i Pana Młodego. Oto niektóre z nich:

• dziewczyna powinna zakładać suknię ślubną przed ceremonią tylko wtedy gdy jest to konieczne, ponieważ przymierzanie jej bez szczególnego powodu jest złą wróżbą
• przyszła żona pod żadnym pozorem nie może w trakcie ślubu nosić naszyjnika z prawdziwych pereł, gdyż przynoszą nieszczęście
• aż do ślubu Pan Młody nie powinien widzieć ukochanej w kreacji ślubnej, w przeciwnym wypadku małżeństwo nie będzie zgodne i szczęśliwe
• przyszła żona powinna pamiętać, aby założyć na siebie coś niebieskiego, jako symbol wierności, coś pożyczonego, ażeby pozyskać przychylność rodziny ukochanego, coś nowego by żyć dostatnie, oraz coś używanego i starego, gdyż zapewni jej to pomoc krewnych i przyjaciół w ciężkich chwilach
• suknia ślubna musi być kupiona w towarzystwie przyjaciółki lub matki a buty powinny być pełne, czyli zakrywać czubki palców i pięty
• zmierzając do ołtarza kobieta powinna mieć w szwie swojej sukni cukier i okruszek chleba oraz pieniążek w bucie, natomiast mężczyzna zgodnie z obyczajem musi mieć w kieszeni drobne, co zapewni dobrą sytuację materialną w przyszłości

Trochę historii dotyczącej sukni ślubnej

W średniowieczu, w kręgu kultury europejskiej,  śluby miały na celu nie tylko połączenie dwojga ludzi węzłem małżeńskim, ale przede wszystkim zawierano je, aby zrealizować polityczne czy ekonomiczne zamierzenia. Nie miłość była najważniejsza, często jej wręcz brakowało. Liczył się szeroko i różnorodnie pojmowany interes. Dlatego też suknie ślubne miały za zadanie jak najlepiej prezentować daną rodzinę. Ślub łączył cale rodziny, a czasem nawet i państwa. Kobiety pochodzące z wyższych klas  oraz zamożne, stroiły się w wielobarwne i wykonane z drogich materiałów, jak na przykład jedwab czy welwet, kreacje. Generalnie mówiąc, ubiór panny młodej był odzwierciedleniem jej statusu społecznego bądź materialnego.

Czemu biel sukni ślubnej?

Zgodnie z tradycją, suknie ślubne, noszone przez kobiety w trakcie ceremonii w kościele są białe, ewentualnie może to być jeden z odcieni koloru kremowego. Tradycja takiej barwy kreacji ślubnej sięga swoimi korzeniami do XVI wieku, kiedy jako pierwsza w bieli podążyła do ołtarza Maria I Stuart, wychodząc za delfina Franciszka II Walezjusza. Co ciekawe, w tamtych czasach kolor ten był uważany we Francji za symbol żałoby. Białe kreacje stały się popularne dopiero w XIX stuleciu, po ślubie Wiktorii Hanowerskiej i księcia Alberta w 1840 roku. Wcześniej suknie mogły mieć dowolną barwę, poza czernią wiązaną ze śmiercią oraz czerwienią, kojarzoną z prostytucją. Obecnie biel uważana jest za symbol dziewictwa, czystości, niewinności, szczerości oraz szczęścia.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: