Refleksoterapia zaliczana jest to naturalnych metod leczenia i, podobnie jak większość z nich, traktuje człowieka całościowo, a więc jej celem jest nie tylko oddziaływanie na samopoczucie fizyczne, ale i psychiczne oraz duchowe.

Początki refleksoterapii

Refleksoterapia, a więc leczenie poprzez ucisk na tzw. punkty odruchowe, narodziła się kilka tysięcy lat temu w Chinach, jednak równie popularna była w starożytnym Egipcie. Do współczesnego rozwoju refleksoterapii w największej mierze przyczyniły się dwie osoby - Eunice Ingham oraz Inge Dougans. Ingham była autorką książek o leczeniu metodą uciskania punktów na stopach, natomiast Inge Dougans jest założycielką Międzynarodową Szkołę Refleksologii i Terapii Meridianowej, której oddziały znajdują się również w Polsce. Dougans połączyła również metodę leczenia uciskiem z teorią meridianów, a więc kanałów energetycznych.

Mechanizm terapii

Masaż refleksologiczny polega na stymulowaniu tzw. punktów odruchowych, które są odzwierciedleniem narządów ciała człowieka. Podczas masażu pobudzane są kanały energetyczne, odpowiadające za prawidłowy przepływ energii życiowej człowieka chi, a także krążenie krwi, co przyspiesza usuwanie szkodliwych toksyn z organizmu, i poszczególne narządy, co z kolei może prowadzić do zwiększenia wydzielania określonych hormonów (np. w przypadku masażu punktu/strefy połączonej z przysadką mózgową). Za przyczynę chorób refleksoterapia uznaje nieprawidłowy przepływ energii chi, jak i nagromadzenie toksyn w poszczególnych narządach.

Refleksoterapia stóp

Jest to najpopularniejsza forma masażu refleksologicznego, na stopach bowiem znajdują się zakończenia nerwowe prowadzące do wszystkich narządów i części ciała. Refleksoterapia stóp opiera się na założeniu, że narządy lewej strony ciała odzwierciedlone są na lewej stopie, natomiast prawej strony ciała na prawej stopie. Jeśli narząd jest parzysty, wówczas jego receptory znajdują się na obu stopach, natomiast w przypadku narządów nieparzystych – na jednej. Podczas zabiegu wykonywany jest masaż obu stóp.

Refleksoterapia dłoni

Punkty odruchowe znajdują się również na dłoniach, choć jest ich znacznie mniej niż w przypadku stóp. Dłonie możemy masować samodzielnie, przesuwając się od czubków palców w kierunku dołu dłoni, masując zarówno jej spód, jak i wierzch.

Refleksoterapia twarzy

Refleksoterapii twarzy możemy poddawać się zarówno w profesjonalnych gabinetach, jak i we własnym domu – nieraz odruchowo masujemy określone punkty na twarzy w przypadku bólu głowy, kataru czy zmęczonych oczu. W przeciwieństwie do masażu stóp, masaż twarzy ma nie tyle działanie lecznicze, co przede wszystkim uspokajające, relaksacyjne, rozluźniające. Refleksoterapia twarzy przynosi również znaczne korzyści kosmetyczne – likwiduje obrzęki (np. pod oczami) i poprawia napięcie skóry, a więc ma działanie przeciwzmarszczkowe.

Niekorzystne objawy związane z terapią

W trakcie zabiegu często odczuwany jest ból narządu, którego punkt odruchowy jest uciskany. Świadczyć to może o występujących zaburzeniach w jego funkcjonowaniu. Po zabiegu natomiast pojawiają się objawy świadczące o oczyszczaniu organizmu z toksyn – np. wypryski na skórze, mocz o ciemniejszym zabarwieniu, zwiększona potliwość. Są to objawy prawidłowe i nieszkodliwe.

Częstotliwość zabiegów

Terapia wymaga przeprowadzenia co najmniej 8-10 zabiegów co 2-3 dni. Jeśli wykonujemy automasaż twarzy, wówczas punkty należy uciskać kilka razy dziennie.
Refleksoterapia nie może zastąpić leczenia konwencjonalnego w przypadku poważnych chorób, wówczas należy ją traktować jako kurację uzupełniającą. Natomiast w przypadku stresu i napięcia nerwowego może okazać się skutecznym i wystarczającym lekarstwem.

Małgorzata Przybyłowicz

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: