Zdecydowana większość lekarzy twierdzi, że najlepszy czas na zajście w ciąże, to okres do dwudziestego – szóstego roku życia. Organizm kobiety jest wtedy najlepiej przygotowany do rodzenia potomstwa. Również opinia społeczna raczej nie sprzyja późnemu zachodzeniu w ciążę. Rodzice, którzy wyglądają jak dziadkowie, nierzadko wywołują złośliwe uśmiechy i komentarze.

CORAZ WIĘCEJ CORAZ PÓŹNIEJ

Ostatnie trendy, jak pokazują badania, sprawiają, że zajście w ciąże po trzydziestym – piątym roku życia jest coraz częstszym zjawiskiem. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu czy wręcz kilkudziesięciu lat, odsetek ciężarnych, które obchodziły już trzydzieste piąte urodziny, niemalże podwoił się, podczas gdy odrobinę zmalała liczba matek przed trzydziestką. Kobiety decydujące się na urodzenie potomka między czterdziestym a pięćdziesiątym rokiem życia nadal pozostają niewielką grupą, jednakże, stale rosnącą. Opóźnienie decyzji prokreacyjnych wynika przede wszystkim ze zmian w stylu życia. Kobiety  coraz częściej najpierw chcą zdobyć porządne wykształcenie, zbudować karierę, zdobyć doświadczenie zawodowe czy zrealizować swoje ambicje na rynku pracy, a dopiero potem pomyśleć o rodzinie. Ma to swoje plusy. Na wychowywanie dziecka, częściej decydują się tym sposobem, panie dojrzalsze, mające doświadczenie życiowe i o ustabilizowanej sytuacji uczuciowej oraz materialnej.

SPADEK PŁODNOŚCI

Fundamentalnym minusem podejmowania decyzji o zajściu w ciąże w późniejszym wieku jest ryzyko spadku płodności kobiety. Oznacza to, że czasem może okazać się za późno na urodzenie w naturalny sposób, a co za tym idzie, niezbędne może się być zastosowanie metody in vitro, czy po prostu adoptowanie dziecka. Zgodnie z tykaniem zegara biologicznego płodność zaczyna spadać u kobiet już kiedy zbliża się do trzydziestych urodzin, u mężczyzn natomiast, około pięć lat później. Poważną przeszkodą na drodze do spłodzenia potomka są również bariery psychiczne. Panie, które czują się postrzegane jako za stare na urodzenie dziecka, odczuwają silną presję społeczną. Boją się nie tylko reakcji otoczenia, ale również tego, że ich wiek może mieć negatywny wpływ na zdrowie syna czy córeczki. Czasem potencjalne matki stresują się tak bardzo, że pomimo idealnego stanu zdrowia i wysokiego wskaźnika płodności, nie są w stanie zajść w ciążę.

ZAGROŻENIA

Jednym z najczęściej wymienianych zagrożeń późnej ciąży jest ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa. W przypadku ciężarnej w wieku dwudziestu lat wynosi ono jeden na dziesięć tysięcy, trzydziestu pięciu - trzy na tysiąc, natomiast czterdziestu lat jeden na sto. Kobiety w stanie błogosławionym, które zdmuchnęły już czterdzieści świeczek na swoim torcie urodzinowym, zagrożone są zbyt wysokim ciśnieniem krwi, cukrzycą, chorobą wieńcową czy poronieniami. Może ponadto wystąpić przedwczesny poród. Badania pokazują, że narodziny dzieci starszych matek trwają przeciętnie krócej niż ich młodszych koleżanek. Innym problemem, o którym należy wspomnieć jest także wysoki wskaźnik urodzeń dzieci dotkniętych autyzmem, pośród ciężarnych w wieku czterdziestu lub więcej lat.  Ryzyko urodzenia autystycznego potomka jest dla nich o sto procent wyższe niż dla kobiet, które nie osiągnęły trzydziestki.

Ważne jest jednak, aby pamiętać, że kobieta zdrowa fizycznie i dbająca o siebie, nawet po trzydziestym piątym roku życia, może urodzić silne, normalne i mądre dziecko. Rutynowo stosowane testy diagnostyczne, diety i ćwiczenia, a także zdrowy tryb życia i wsparcie rodziny są czynnikami, które w znacznym stopniu decydują o pozytywnym przebiegu jak i rozwiązaniu ciąży. Należy pamiętać, że wiek matki jest tylko jednym z kilku elementów układanki, która składa się na powołanie do życia nowego istnienia.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: