http://www.flickr.com/photos/45684904@N00/2126022193 Attribution-ShareAlike License

Poród jest ważnym momentem nie tylko dla matki, ale również jej partnera. Mężczyźni podobnie jak kobiety przeżywają przyjście na świat dziecka, jego pierwszy płacz, krzyk czy słowo. Każda para samodzielnie i wspólnie powinna podjąć decyzję o tym, czy tatuś będzie świadkiem narodzin swojego potomka. Jedno nie ulega wątpliwości – obecność mężczyzny przy porodzie jest coraz powszechniej praktykowana.

Decyzja

Najważniejsze jest, aby decyzja zapadła wspólnie i bez nacisków. Mężczyzna nie powinien czuć się zmuszony do udziału w porodzie, podobnie i kobieta powinna mieć prawo do wyrażenia swojej opinii. Bywa i tak, że ciężarne wolą urodzić w towarzystwie matki lub przyjaciółki, i wtedy partner powinien uszanować taką decyzję. Problem zaczyna się jednak, gdy przyszły ojciec stanowczo życzy sobie być obecnym przy przyjściu dziecka na świat. Tak czy inaczej rodzice powinni dojść do porozumienia. Każda kobieta powinna pamiętać, że to, iż ojciec jej dziecka nie jest pewien czy chce oglądać narodziny potomka, nie oznacza automatycznie braku miłości czy obojętności. Mężczyzną mogą kierować przeróżne pobudki, jak na przykład obawa, że nie będzie w stanie wspierać partnerki. Czasem również panowie mają opory przed oglądaniem wybranki w tak niecodziennej sytuacji, podczas której raczej jest jej trudno wyglądać ładnie i korzystnie. W niektórych wypadkach kobieta nie życzy sobie, aby ukochany widział ją podczas porodu, gdyż obawia się że straci w jego oczach na atrakcyjności.

Gdy odejdą wody …

Kiedy zapada decyzja, że tata będzie przy narodzinach potomka, nie pozostaje już nic innego jak wybrać się do szpitala i urodzić. Łatwo powiedzieć, znacznie trudniej zrealizować.  Kiedy odejdą wody i kobieta znajduje się na wstępnym etapie porodu jej partner, który ma dostarczać wsparcia, musi  być spokojny i opanowany. Jego zadaniem jest uspokajanie kobiety, oraz mówienie jej, że wszystko będzie dobrze. To nie jest moment, w którym liczy się prawda i to co się myśli. Rodząca matka pragnie przede wszystkim słyszeć zapewnienia, że wszystko ułoży się szczęśliwie i pomyślnie. W drodze do szpitala pomocny ojciec może zacząć mierzyć czas między skurczami.  Na miejscu jego rolą będzie również zajęcie się wszelkimi formalnościami, jakie  wiążą się z wizytą na porodówce. Kiedy zostaną przeprowadzone pierwsze, podstawowe badania, a poród zacznie się na dobre, następuje najcięższy etap, dla obojga rodziców.  Ważne jest pilnowanie prawidłowego rytmu oddechów rodzącej, a także kontrola odstępów między  kolejnymi skurczami. O ile w tym może pomóc personel szpitalny, o tyle przyszły tata aby ulżyć partnerce w bólu może rozpraszać ją rozmową lub masować obolałe plecy. Partner powinien być poza tym przygotowany na to, iż cierpiąca kobieta będzie chciała na kimś odreagować swój stres i cierpienie. W tym momencie przed oczami staje popularna scena  filmowa z wielu filmów, kiedy to rodząca dziewczyna krzyczy na swojego mężczyznę  i mówi mu okropne rzeczy lub ściska jego rękę, niemalże łamiąc kości. Poza wsparciem psychicznym i emocjonalnym, partner powinien również udzielać swojej kobiecie informacji o tym jak przebiega poród. Matka w połogu, która nie wie co się dzieje z jej ciałem , jest zdecydowanie bardziej zestresowana.
Kiedy maluch wyda pierwszy krzyk a jego pępowina zostanie ucięta i zawiązana, świeżo upieczonej mamie dobrze zrobi, gdy ojciec noworodka pozostanie przy niej i dziecku przez kilka godzin.

Zemdleje czy nie?

Poród może okazać się bardzo ciężkim i wzruszającym przeżyciem dla niejednego mężczyzny, nawet takiego, który uważa się za silnego czy wyjątkowo twardego. Widok cierpiącej żony i jej spoconej, wymęczonej twarzy na której maluje się grymas bólu, wywołany skurczem, może spowodować uczucie strachu i bezradności. Niektórzy panowie zaczynają panikować i zasypywać lekarzy milionem pytań lub też stresować kobietę, okazując jej swoje obawy i dezorientację. Największe problemy mają ci panowie, którzy nie byli do końca pewni, czy chcą być świadkami narodzin. W skrajnych wypadkach mężczyzna może nawet stracić zainteresowanie seksualne matką swojego dziecka, jeżeli weźmie udział w porodzie. Na szczęście dotyczy to jedynie grupy około 5% tatusiów. Kiedy już pociecha wydostanie się na świat ojcowie reagują bardzo różnorodnie – płaczą, skaczą z radości, tańczą, śmieją się, wybiegają dzwonić do bliskich czy po prostu mdleją.

Anna Wroniszewska

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: