Tatarak zwyczajny porasta podmokłe i bagienne tereny, a w ogrodach ozdabia oczka wodne. Jest również wszechstronną rośliną leczniczą, stosowaną w schorzeniach układu pokarmowego, oddechowego oraz przy słabych i wypadających włosach.

Tatarak - skład i działanie

Tatarak zwyczajny (Acorus calamus) zawiera olejek eteryczny (między innymi z eugenolem), garbniki, substancje gorzkie i śluzowe, saponiny, cholinę, witaminę C i sole mineralne. Wyciągi z rośliny wykazują działanie:

• przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze,
• moczopędne,
• żółciopędne,
• pobudzające wydzielanie soku żołądkowego,
• rozkurczowe,
• przeciwzapalne,
• przeciwbólowe,
• napotne i rozgrzewające,
• wykrztuśne,
• ściągające,
• łagodnie uspokajające.

Wygląd i występowanie tataraku

Tatarak zwyczajny jest rośliną wieloletnią z rodziny tatarakowatych. Pochodzi z Azji, a obecnie występuje pospolicie również w Europie i Ameryce Północnej. W Polsce można go spotkać na terenie całego kraju na podmokłych glebach brzegów rzek i jezior, rowów, bagien. Łodyga tataraku, u nasady czerwonawa, nie rozgałęzia się i osiąga wysokość do 150 cm. Liście są wąskie i długie, o zaostrzonych końcach. Roślina kwitnie od czerwca do sierpnia, a kwiaty tworzą zielonożółtą kolbę o długości do 8 cm. Tatarak zwyczajny w naszym klimacie nie wydaje nasion, rozmnaża się więc wegetatywnie z kłącza.

Surowiec leczniczy

Surowcem leczniczym jest kłącze tataraku, które wykopuje się od marca do sierpnia. Kłącze myjemy, kroimy i suszymy w otwartym piekarniku w temperaturze do 35°C. Znacznie rzadziej w lecznictwie stosowane są kwiaty i liście tataraku.

Zastosowanie wewnętrzne tataraku

Tatarak stosowany jest w dolegliwościach układu pokarmowego, takich jak: kolki, wzdęcia, nieżyt żołądka i jelit, niestrawność, biegunki, zaparcia. Pobudza apetyt oraz wspomaga leczenie zapalenia dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej oraz choroby wrzodowej. Przynosi ulgę w stanach zapalnych dróg moczowych i kamicy moczowej. Stosowany jest przy przeziębieniach i kaszlu jako środek rozgrzewający i wykrztuśny. Tatarak łagodnie uspokaja i ułatwia zasypianie.

Zastosowanie zewnętrzne tataraku

Płukanki tatarakowe łagodzą stany zapalne gardła i jamy ustnej. Wyciągi z tataraku wcierane w skórę głowy i włosy wzmacniają pasma oraz wspomagają leczenie łupieżu, natomiast kąpiele z ich dodatkiem uspokajają i rozgrzewają.

Polecamy Olejek Himalaya z tatarakiem:

Napar z tataraku

Łyżkę suszonego i rozdrobnionego kłącza tataraku zalewamy szklanką wrzątku i parzymy pod przykryciem 30 minut. Pijemy 2 razy dziennie ½ szklanki odcedzonego naparu.

Odwar z tataraku

Łyżkę surowca zalewamy szklanką letniej wody i gotujemy pod przykryciem 5 minut, po czym odstawiamy na 20 minut. Pijemy ½ szklanki odwaru 2 razy dziennie.

Nalewka z tataraku

Szklankę kłączy zalewamy 500 ml wódki i odstawiamy na 2 tygodnie. Przefiltrowaną nalewkę stosujemy 3-4 razy dziennie po 1 łyżeczce. Nalewkę można stosować również zewnętrznie – do płukania gardła i jamy ustnej rozcieńczamy łyżkę nalewki w 150 ml ciepłej przegotowanej wody.

Olej tatarakowy

W celu przygotowania oleju tatarakowego zalewamy pół szklanki surowca podgrzaną oliwą z oliwek (o temperaturze 60°C). Miksturę odstawiamy na 2 tygodnie, a następnie filtrujemy. Stosujemy doustnie 3 razy dziennie łyżkę oleju. Olej tatarakowy może również służyć do sporządzania maseczek na włosy suche, zniszczone i osłabione, do wcierania przy nerwobólach i bólach stawów, jako dodatek do kąpieli oraz do płukania gardła i jamy ustnej.

Bezpieczeństwo stosowania tataraku

Spożywanie wyciągów z tataraku w nadmiernych ilościach może prowadzić do wymiotów. Stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących powinno być poprzedzone konsultacją lekarską.

fot. fesoj Attribution License

Małgorzata Przybyłowicz

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: