Żywokost wspomaga leczenie chorób skórnych, a także przynosi ulgę przy urazach i kontuzjach.

Skład i działanie

Żywokost lekarski (Symphytum officinale) zawiera garbniki, substancje śluzowe, krzemionkę, kwas rozmarynowy i alantoinę. Skład zioła decyduje o jego działaniu przeciwzapalnym, łagodzącym podrażnienia i regenerującym skórę. Żywokost jest rośliną nektarodajną.

Wygląd i występowanie

Żywokost lekarski jest rośliną wieloletnią z rodziny ogórecznikowatych. Występuje w strefie umiarkowanej Europy, Azji i obu Ameryk. W Polsce rośnie na terenie całego kraju na wilgotnych i żyznych glebach łąk, zarośli, brzegów rzek i jezior. Łodyga żywokostu, pusta w środku i owłosiona, osiąga wysokość do 100 cm. Liście są długie, lancetowate, o gładkich brzegach i, podobnie jak łodyga, pokryte włoskami. Fioletowopurpurowe lub białe kwiaty mają dzwoneczkowaty kształt i zebrane są w zwisające kwiatostany. Nasiona są czarne i błyszczące. Korzeń żywokostu jest gruby, silnie rozgałęziony, o długości do 30 cm.

Surowiec leczniczy

Surowcem leczniczym jest korzeń żywokostu, który wykopujemy jesienią lub wczesną wiosną. Korzeń myjemy, podsuszamy, kroimy i suszymy w temperaturze do 35°C (np. w piekarniku).

Zastosowanie zewnętrzne

Uważa się, że zioło wspomaga leczenie odmrożeń, oparzeń, odleżyn i trudno gojących się ran. Zmniejsza opuchliznę i obrzęki, przynosząc ulgę przy urazach i stłuczeniach. Łagodzi stany zapalne sromu i pochwy, pomaga przy żylakach i hemoroidach. W aptekach dostępna jest maść żywokostowa, zalecana szczególnie przy kontuzjach, złamaniach i zwichnięciach.

Odwar z żywokostu

2 łyżki suszonego korzenia zalewamy szklanką chłodnej wody i gotujemy pod przykryciem 10 minut, a następnie odstawiamy na 15 minut. Odwar można stosować do przemywań, okładów, nasiadówek, kąpieli.

Olej żywokostowy

Szklankę surowca zalewamy 300 ml oliwy z oliwek podgrzanej do temperatury około 60°C i odstawiamy na 2 tygodnie. Olej stosujemy zewnętrznie do przemywań i okładów.

Bezpieczeństwo stosowania

Żywokost lekarski, ze względu na znaczną zawartość szkodliwych alkaloidów pirolizydynowych, może być stosowany wyłącznie zewnętrznie. Stosowanie doustne może prowadzić do uszkodzenia wątroby. Badania przeprowadzone na szczurach wskazują również na kancerogenne działanie tych związków.

fot. Author Attribution-ShareAlike License

Małgorzata Przybyłowicz

 SłabyŚwietnyOcena ogólna: